Nieuw jaar, een nieuw begin en een eind. Ik (Didi) stop met Yogabuddies.nl

Het einde van het jaar is vaak een moment om terug te kijken op het afgelopen jaar en te reflecteren. Voor mij betekende dat een besluit nemen waar ik al langere tijd over nadacht. Stoppen met het blog. Een moeilijk besluit wat zeker niet van de ene op de andere dag gemaakt was. Hieronder vertel ik je er meer over en blik ik kort terug op twee jaar Yogabuddies.nl

Zo! Het is er uit, maar het echte besef komt denk ik later pas.

Hoe het allemaal begon
Annette en ik begonnen ons blog eind 2015 begin 2016 met de ideologie om het verhaal van de yogaleerling te laten zien. Dat was iets wat ik zelf miste om online te lezen. Hoe ervaar je als leerling een yogales? Tevens was het ook een “digitale stok achter de deur” om onszelf te motiveren om vaker naar een les te gaan en behalve Yin yoga vooral ook Vinyasa yoga te doen. Ik haalde plezier uit het schrijven en vond het leuk om mij nog meer te verdiepen in de filosofie van yoga. Daarnaast kwamen er blogposts online met recepten en begonnen we in maart 2016 allebei aan Personal Body Plan.

Samen gaan we op ontdekkingsreis in de yogawereld en nemen jou hier graag in mee.

 

Van yogaleerling naar docent?
Ineens begon het te kriebelen, ik had het boek “Go East” van Stine Jensen gelezen waarin zij schrijft over haar Kundalini opleiding. Ik zag het al helemaal voor me om zelf ook de Kundalini opleiding te gaan doen, mezelf inclusief witte tulband en om 4 uur in de ochtend opstaan, geen vlees meer eten en mantra’s zingen. Ook kwam de twijfel, zou het wel iets voor mij zijn? Tot nu toe beoefende ik vooral Yin yoga. Wel had ik twee keer meegedaan met een les van Marieke de Lange tijdens een event. De Kundalini yoga maakte veel in mij los, maar zou ik dat wel aankunnen?

Toen ik een beetje aan het Google’n was kwam ik ook op Yin teacher trainingen, hoe fijn zou het zijn als ik weer een “Yoga Vibes” (een persoonlijke ervaring van een yogales) zou schrijven en de houdingen beter kan benoemen en wat meer  achtergrondinformatie weet. Als een soort geheim project schreef ik mij in voor de opleiding, zonder verplichting om erover te bloggen maar gewoon zelf te ervaren.
Meer dan ooit kwam ik mezelf nu tegen op de yogamat, maar tegelijkertijd heeft het me ook heel veel gebracht. Ik haalde ontzettend veel plezier uit het lesgeven aan mijn oefenklasje, leerde lieve nieuwe mensen kennen en mijn inzichten over yoga (en mijzelf) te vergroten.
Met het einde van de opleiding in zicht kwam ook het moment dat Nina (mijn eigen vaste yogajuf uit Hoorn) vroeg of ik het al voor me zag om les te geven. Toen ik mijn diploma op zak had kwam dan ook snel het eerste moment dat ik inviel voor een les bij de studio Yoganina en tot de dag van vandaag heb bijna elke week één les geven. Ook ronde ik de advance study Yin/Yang met Skadi af en Yoga therapie met Anneke Sips.
Op het moment dat ik dit zo schrijf moet ik weer even terugdenken aan mijn diplomering van de Yin TT. Het moment dat je zelf als leerling nog iets mag zeggen nadat Johan Noorloos een stukje uit je eigen essay heeft voorgedragen. Ik stamelde iets over dat “als als ik later yogadocent zou zijn…” en toen ik mijn diploma in ontvangst nam en daarna de docenten een knuffel gaf zei Marieke in mijn oor: “Maar je bent het al”. Ja, ik ben yogadocent!
Nog steeds met al mijn onzekerheden, en twijfels, over mezelf en soms over het lesgeven en tegelijkertijd dankbaar dat ik dit avontuur ben aangegaan en van Nina de kans heb gekregen om les te mogen geven en alle leerlingen die er elke keer zijn, zij het mij mogelijk maken om de yogadocent te zijn wie ik nu ben.

Balans
Een van de moeilijkste dingen in het leven. Met bloggen en social media heb ik afgelopen twee jaar geregeld een haat-liefde verhouding gehad. Schrijven is voor mij een heerlijke uitlaatklep, maar deadlines en samenwerkingen zorgden geregeld voor stress. Vaak vroeg ik mijzelf nog wel eens af  “is dit yoga?” huilend op bed na een poging van 100 selfies en niks goed genoeg vinden. Mijn moeder die zo lief was om alle teksten na te kijken (op spel/schrijffouten) maar vervolgens een paar uur lang bezig zijn om een stuk te “editen” voordat het goed en wel op de site stond.
Bloggen is hard (samen)werken, dat is iets dat nog wel eens onderschat wordt. De succesvolle bloggers hebben ook niet voor niks vaak hun andere baan opgezegd, een blog runnen is een fulltime job. Voor mij was de insteek vooral een hobby-blog en niet met het doel om er bijvoorbeeld geld mee te verdienen. Zo werk ik bijvoorbeeld ook nog met veel plezier in een huisartsenpraktijk waar ik het spreekuur houd voor bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker.
De afgelopen 10 jaar ben ik altijd wel iemand geweest die een beetje van alles deed. Maar steeds meer verlang ik naar meer focus, doen wat goed voelt in plaats van wat verwacht wordt (van mezelf of anderen). Ook mijn eigen weg gaan.

Stoppen met Yogabuddies.nl
Daarom heb ik nu het moeilijke (en moedige) besluit genomen om te stoppen met Yogabuddies. Na vele gesprekken met Annette was dit voor mij de optie die nu nodig is. Hoe moeilijk ik het ook ga vinden om het los te laten. Mijn ziel en passie heb ik er ingestoken, maar soms is het tijd om iets af te sluiten zodat je weer kunt openstaan voor iets nieuws.
Wat dat “nieuws” is heb ik nu nog niet concreet, behalve dat ik een yoga training ga geven voor mensen met een burn-out waar ik nu mijn focus voor gebruik en de reguliere Yin les die ik geef.
Schrijven blijft mijn passie en uitlaatklep, maar ik vind het heerlijk om mij weer op de yogamat te begeven zonder bezig te zijn met of er een blog over online moet komen.

Mijn hoogtepunten.
Graag kijk ik samen met jou nog even terug op een aantal hoogtepunten tijdens mijn twee jaar Yogabuddies.nl

  • De brainstormsessies met Annette en het ontwikkelen en opstarten van Yogabuddies.nl
  • Iedereen die we hebben mogen interviewen voor “Op de mat met”.
  • De blogpost “Love my life – not” die LINDA. nieuws oppakte en het meest gelezen werd.
  • Alle samenwerkingen, groot of klein.
  • De privé yogales die ik aan Francien van Girls Love 2 Run mocht geven, waardoor ik weer plezier kreeg in het lesgeven.
  • Alle positieve reacties online en offline op ons blog, Facebook en Instagram
  • Iedereen die ik doormiddel van het blog en/of de opleidingen heb leren kennen.

 

Tot slot,

Lieve lezer en natuurlijk ook Annette, ik ben heel dankbaar voor deze twee jaar en sluit af met de woorden:

Namasté en liefs,

Didi 

 

Ps. Annette heeft er voor gekozen om wel verder te gaan met Yogabuddies.nl ik hoop dat jullie met veel plezier de nieuwe blogs (en nog de oude) zullen blijven lezen.