Yogavibes: yogadagboek van Annette #3

Voor het eerst fietste ik naar mijn yoga-les terwijl buiten het nog licht was. Een beetje vreemd en onwennig om ’s avonds nog te fietsen zonder de donkerte van de winterdagen. De stress om op te schieten en daardoor het ideale plekje te veroveren in de zaal, maakte ruimte voor bezinning. Mijn fietstempo nam af en ik nam tijd om te genieten van de tocht.
Terwijl ik door de winkelstraat fietste, wat overdag niet mag, bedacht ik me de mogelijkheden van wat dit keer centraal kan staan tijdens de les: heupopeners, bepaalde meridianen of toch iets anders.

Op weg naar mijn plekje, helaas niet mijn eerste keus plekje maar wel de tweede, hoorde ik dat het dit keer ging over wat mij altijd dwars zit tijdens een les: mijn eigen hersenspinsels.

Het werd een rustige les, waarbij elke houding mij op zich wel makkelijk afging. Eigenlijk is dit niet het goede woord, maar ik kon me snel vinden in de houdingen en ook kwam de rust er. Vrijwel aan het begin deden we een oefening, dus geen houding, waarmee je jezelf extra aardde. Deze bracht veel rust. Het was een kleermaker zit gecombineerd met een ademhalingsoefening terwijl je rondjes met je romp draaide. Het komt misschien nu heel surrealistisch over, maar het werkte voor mij perfect. Langzaam ging de drukte en de lijstjes uit mijn hoofd en was ik steeds meer aanwezig in de ruimte waar ik toen verbleef. Verschillende houdingen kwamen voorbij, waaronder de saddlepose, childpose , sfinx en de extend puppy pose. De laatste houding is een combinatie tussen my alltime favorite, childspose, en de houding waar ik totaal niet gek op ben (downward f##### dog). Het viel mij eigenlijk alles mee en kon daardoor ook de leegte in mijn hoofd meer onder controle houden dan gewoonlijk. Alleen tijdens de saddlepose kwam nog even een stekende pijn opzetten in mijn linkerknie, maar met een dekentje eronder was dat probleem ook zo weer weg. Het gaat er immers om dat jij jouw perfecte houding kan vinden, niet dat je de perfecte houding nastreeft. (Dit moet ik zelf ook eens goed blijven onthouden).

Het gaat er immers om dat jij jouw perfecte houding kan vinden, niet dat je de perfecte houding nastreeft.

Tijdens de saddlepose leg je een been gevouwen naast of onder je, het andere been blijft gestrekt. Er is een mogelijkheid dat je
dit doet met je rug direct op de mat of door een bolster in de lengte onder je te plaatsen. Ik koos voor het laatste. De strekking werd te intens als ik het direct met mijn rug op de mat zou liggen. Door de bolster werd het geen gevecht met mijn gedachten over de erge strekking in het gebied rondom mijn linkerknie. Het werd een combinatie tussen een goede strekking en rust in mijn hoofd. Normaal was elke houding waarbij een strekking in bij mijn linkerknie zou plaatsvinden vrijwel onmogelijk. Nu voelde het achteraf gezien nog steeds niet helemaal lekker, maar er was zeker een verbetering met eerst.

Tijdens de extend puppy pose zit je dus in een combinatie tussen de childspose en de downward facing dog. Doordat de houding op je knieën was, glee ik niet weg.In tegenstelling met de downward dog waarbij ik altijd weg glij. Nu bleef ik recht op
mijn plek en was er ruimte gekomen voor rust en bezinning. Hierdoor werd ik niet gestoord door mijn gedachten of irritante glijpartijen. Die glijpartijen doen bij mij altijd denken aan de zeepglijbanen die je als kind zijnde weleens zag.

Natuurlijk kan je niet je hoofd leeg houden gedurende een dag, maar gedachteregulering is wel prettig. Normaliter maakte ik lijstjes tijdens stille momenten, zo ook bij yogalessen. Een goed voorbeeld van deze les was dat er iets grappigs door mijn hoofd schoot, ik moest echt moeite te doen om niet hardop te gniffelen of erger nog…in een schaterlach uit te barsten. Ik weet nog heel goed dat ik het van mezelf moest onthouden voor deze post, toch is dit niet gelukt. Nadat die gedachte voorbij was gekomen, was het ook al weer heel snel weg. Ik heb het dus niet kunnen onthouden door deze les. Ook kon ik daarna beter bij de les blijven (dit loopt ook lekker met wat ik eerder schreef) en daardoor alles volgen wat de docente vertelde. Voor een verandering was dit erg prettig, hopelijk blijft de invloed van deze les langer hangen.

Na deze les merkte ik dat ik nog lang onder de indruk bleef van wat voor een invloed bepaalde houdingen op je kunnen hebben. Ben je ook benieuwd geworden naar yoga en wil je jouw eerste ervaringen of al eerdere ervaringen delen? Bericht ons dan voor een “Op de mat met”!