Yoga vibes #3 Yin hart en overgave

Nog even een vertrouwde yinles. Maar zodra de docent aan het begin van de les vertelt dat het een les is om het hart te openen en van overgave krijg ik al bijna spijt dat ik mij niet voor een hatha-of vinyasa les heb ingeschreven. Ik weet niet wat het is maar ik heb gewoon echt een hekel aan de melting heart houding. Een houding waarbij je op handen en knieën komt staan en vervolgens met je handen naar voren loopt en je je borstkas en dus hart naar de grond laat zakken. Gelukkig beginnen we met andere houdingen en al snel verdwijnt de gedachte met “ik kan het niet” naar de achtergrond.

Dan de happy baby pose, ik ben er nog steeds van overtuigd dat vooral baby’s heel happy van deze pose worden. Ik voel mij vooral vaak erg ongemakkelijk als ik op mijn rug lig met mijn benen omhoog gebogen en mijn voeten vast pak. Maar niet voor niets is dit een les van overgave en probeer mij na enig worstelen te ontspannen en niet krampachtig met mijn handen aan mijn voeten te trekken. “Oké volgens mij zijn die 3 minuten toch wel bijna voorbij?” Denk ik. Overgave gaat niet vanzelf en ik merk vooral dat ik het fijn vind om uit een houding te komen en weer los te laten. En na te voelen wat er in mijn lichaam gebeurt, het gevoel dat je bloed weer volop gaat stomen en de soepelheid van de heupen. En loslaten is toch ongeveer ook zo iets als overgave toch? 😉

 

 

En dan komt voor mij een nieuwe variant van de melting heart met de handen voor je in gebedshouding omhoog, en ineens voelt het veel fijner, yes! Ik kan het toch. Misschien helpt het ook mee dat de docent een tekst erbij pakt uit het boek Yoga geeft ruimte van Skadi van Paasschen.

Wijsheid
Lang geleden viel er in een dorpje in India zeven jaar lang geen regen. Wat de inwoners ook probeerden, welke offers ze ook brachten, niets hielp, er kwam geen regen. Toen er op een dag een reiziger langs kwam die vernam dat er zo lang geen regen was gevallen, vertelde dat hij had gehoord over een oude wijze man “een Yogi, Goeroe” in een grot, die mantra’s “heilige teksten” had. Hij zou waarschijnlijk ook wel een matra voor regen hebben. En zo gebeurde het dat drie wijze mannen uit het dorp naar de grot toe gingen waar de oude man zat te mediteren. Uit respect voor hem gingen ze ook in de grot zitten en ze wachtten tot hij klaar was met mediteren. Toen hij klaar was, vroegen ze hem of hij mantra’s had om regen te maken en of zij die mochten leren. De oude man antwoordde dat het misschien handiger was om iedereen in het dorp die mantra’s te leren. Daarom ging hij met hem mee naar beneden. Het hele dorp stond al klaar om hem te ontvangen. Plotseling zei de oude man dat hij zich had bedacht en dat hij de mantra alleen aan een klein meisje uit het dorp wilde leren. Zij moest met hem mee naar boven, naar de grot en zouden ze samen regen maken. De dorpelingen vonden het wel een beetje vreemd, maar stemden in. Zo liepen de oude man en het meisje omhoog naar de grot. De volgende dag bij zonsopgang kwamen de oude man en het meisje naar beneden begon het te regenen. Iedereen was heel blij en het was de hele dag feest in het dorp. Aan het einde van de dag vroegen de drie wijze mannen aan de oude man hoe hij dit had gedaan en waarom hij alleen het kleine meisje de mantra’s had willen leren. De oude man antwoordde dat mantra’s alleen werken ze vanuit je hart komen. En dat alleen dit kleine meisje met voetjes stampte en vanuit haar hart schreeuwde dat zij regen ging maken. Jullie waren afhankelijk en zaten op mij en mantra te wachten tot ik regen ging maken, maar het moet vanuit je hart komen. Anders gebeurt er niets.

Zo is het ook in ons dagelijks leven: je kunt verandering wensen, maar als het niet uit je hart komt, gebeurt er niets.

Voor ik het weet mogen we uit de houding komen en besef ik mij dat het ook zo geldt voor andere dingen in het leven van nu, dat het niet lukt als andere mensen of de maatschappij iets van je willen maar alleen als je iets echt wilt uit het diepste van je hart dan pas gaat het lukken.

 

Studio: Yoganina, docent: Esther
ps. alle lessen worden geschreven vanuit het perspectief van de leerling.